Bismuth

Na onze fiets- en wandelavonturen bij de Fox Glacier, zijn we de dag daarna naar de volgende gletsjer, Franz Josef Glacier, gefietst. Daar hebben we weer een uur gewandeld door de overblijfselen van de voormalige rivierbedding. Het gebaande pad was weggesleten door de rivier en we moesten dus een beetje klauteren over grote en kleine rotsblokken. Een discipline die we hier in Nieuw Zeeland inmiddels goed onder de knie hadden gekregen.

Op de (overigens fantastische) camping in Franz Josef ontmoetten we Dorothy en Ken. Een Engels stel op de fiets. Ken was met pensioen en genoot 200% van alles wat hij deed. Een bijzonder enthousiaste man! Hij had geen stembanden meer en praatte met een servox, een apparaatje dat de lucht in je keel doet trillen. Door met je mond de woorden te vormen en tegelijkertijd de servox tegen je keel te houden, kun je praten zonder stembanden. Je “stem” klinkt als die van een robot. Hij kon het heel goed en was vrij goed te verstaan en we hebben echt heel leuk met deze mensen zitten kletsen. Op een gegeven moment was ik zo nieuwsgierig hoe het werkte, dat ik het wel moest vragen! Natuurlijk moest ik het van hem gelijk ook proberen. Het is best moeilijk, maar het lukte wel. Ik heb dus gepraat met een servox, met de “stem” als een robot.

Na Franz Josef zijn we naar Harihari gefietst, een dorp waar werkelijk niks te doen was. Wat het eigenlijk leuk maakte…. Vanuit Harihari de volgende dag gelijk door naar Hokitika. “The place top be” voor greenstone (of pounamu of jade). Deze steen was voor de Maori heel belangrijk en kostbaar. Het hele dorp is afgeladen met allerlei soorten sieraden gemaakt uit greenstone. Je kan zelf je eigen sieraad maken of gewoon een van de vele (soms erg lelijke) exemplaren aanschaffen!

In Hokitika stonden we op een camping aan het strand. Het weer bleef supergoed en we hebben zelfs op het strand gelegen hier! We hadden echt zoveel geluk met het weer! Onder het genot van een biertje hebben we hier ‘s avonds genoten van de zonsondergang.

De laatste kilometers op de fiets waren van Hokitika naar Greymouth. 40 km over een drukke, vlakke weg. Niet echt een mooie toegift, maar we waren toch al tevreden met alles wat we de weken daarvoor al gedaan hadden…het was mooi geweest en we waren blij dat we “er waren”. Vanuit Greymouth hebben we de (worlds most beautiful!!) trein naar naar Christchurch genomen. Het was wel mooi, maar we waren verwend en hadden al zoveel mooiers gezien…. In Christchurch zouden we Manuela weer ontmoeten die jarig was op de dag dat wij aankwamen. We hadden in Greymouth een grote brownie voor haar gebakken als cadeau. Want wat is een verjaardag zonder taart! De brownie viel goed in de smaak!

In Christchurch hebben we ons nog twee dagen vermaakt samen met Manuela. We hebben wat door de stad gewandeld en we zijn een dagje naar het strand geweest. Vandaag is Manuela vertrokken richting Tasmanie en gaan wij ons voorbereiden op de vliegreis naar huis. Even dozen halen bij de fietsenmaker, inpakken en wegwezen! Morgen vliegen we om 13.00 uur.

De statistieken:

• 2500 km
• 161 uur op de fiets
• gemiddeld 15,6 km/h
• gemiddeld 3u54min fietsen per fietsdag
• 41 fietsdagen
• 50 niet-fietsdagen
• 49 nachten in de tent
• 42 nachten in een bed

En nu zijn we klaar! Jeeee!