Dag 80: Jilles en Ingeborg in het regenwoud
Drie dagen geleden begon de fietstocht door het dichte regenwoud van de westkust van Nieuw Zeeland. Vanuit Wanaka vertrokken we vroeg richting Makarora om voor de hitte binnen te zijn. Ja, ook hier kennen ze hitte! De hele dag langs twee supermooie meren gefietst in het mooiste weer dat je je kan bedenken! Ze verklaren je hier voor gek dat je in de “hitte” gaat fietsen. Maar als we een dag als dat mee zouden maken in Zuid Frankrijk zou het lekker koel zijn!
Naarmate we langzaam de westkust naderden nam ook het aantal sandflies drastisch toe. Tijdens een korte stop werden we voor het eerst (weer) geconfronteerd met dit nare fenomeen! Tijdens de lunch moest de DEET er toch echt al aan te pas komen om te voorkomen dat we niet werden belaagd…
De dag daarna hebben we de Haast Pass gefietst. De laagste pas over de Southern Alps. Hij was dan misschien laag…maar hij was wel steil! Tijdens de afdaling moesten we onze verhitte velgen even laten afkoelen om weer verder te kunnen. Na de pas konden we al gelijk merken dat we ons in een vochtiger gebied bevonden dan de afgelopen weken. Het water kwam aan alle kanten uit de bergen zetten. Onderweg waren er ook nog verschillende watervallen en bulderende rivieren te zien. Het weer was nog steeds supergoed, lekker zonnetje, fris windje…
Op de camping in Haast werden we trouwens echt opgegeten door de sandflies! Terwijl Jilles heel goed smaakt voor muggen, ben ik een echte lekkernij voor de sandflies. Dikke bulten en veel jeuk, nare beesten. Toen we ’s ochtends wakker werden in Haast leek het alsof het regende…het geluid werd alleen niet gemaakt door regendruppels, maar door honderden sandflies aan de binnekant van de buitentent. Brrr, kriebels….
Aan de westkust komen we trouwens bijzonder veel fietsers tegen. Ondanks het (gebruikelijke) weer, dat bestaat uit regen, regen en regen. Het is hier dan ook supermooi om te fietsen. Weinig verkeer, mooie omgeving, het ruikt lekker (beetje zoals de tropentuin in de dierentuin) en het weer is nu goed (een uitzondering).
.
Gisteren zijn we in Fox Glacier aangekomen. De naam zegt het al; er is hier een gletsjer in de buurt. Gisteren weer de hele tijd door het regenwoud gefietst, echt zo mooi! Heel dicht begroeid. Vannacht hebben we de eerste “westelijke” regenbui doorstaan in ons tentje. Hoewel ons tentje het een beetje te wensen overliet… Natte plekken op het grondzeil in de buitentent en het grondzeil van de binnentent slaat door. Gelukkig was verder alles nog redelijk droog en begint het alweer een beetje op te klaren. En dat is gelukkig ook de verwachting voor de komende tijd. Meer zon, (nog) minder regen!
In Fox Glacier zullen onze nachtjes vrij kort zijn… Niet omdat het nachtleven hier nou zo wild is, maar omdat er verschillende zonsopgang en na-zonsondergang activiteiten zijn. Zo moeten we ’s ochtends om 6 uur bij Lake Matheson staan (indien mooi weer) om de foto’s der foto’s te maken van een spiegelglad meer, met daarin gespiegeld Mt Cook en Mt Tasman. ’s Avonds laat moeten we naar een glowworm cave en moeten we wel opblijven tot 11.00 uur! Normaal gaan we naar bed als het donker wordt, dat is om een uur of half 10.