Bismuth

Sinds Queenstown weer een hoop gebeurd. Tijdens een welverdiende rustdag hebben we de kilometers even laten zakken en hebben we ons vooral bezig gehouden met het herstellen van Jilles fiets (drager+tas) en humeur . Het weer was supergoed, dus met een ijsje op de zere plek is Jilles al snel te sussen… Nadat we weer konden lachen en lopen de dag daarna de bus genomen naar Te Anau, vanuit waar we direct zijn doorgefietst naar het minder drukke en minder toeristische Manapouri. Wist u dat: Lake Manapouri het een-na-diepste meer is van Nieuw Zeeland en dat daarin het grootste eiland, in een meer, op het zuidelijk halfrond ligt! Iets om trots op te zijn, niet? (voor de duidelijkheid: alles is hier op twee/drie/vier na mooist/grootst/kleinst/diepst van het land/dorp/zuidelijk halfrond/wereld, erg grappig…! Toppunt daarvan was het “ninth oldest wooden ship in the world”!)

Vanuit Manapouri hebben we een “overnight cruise” (klinkt chique, valt mee) gemaakt op de Doubtful Sound, een van de fjorden in het zuidwesten van Nieuw Zeeland. Dat was een erg geslaagd tripje! Zo doe je weer eens wat anders dan fietsen, lekker varen. Het was echt schitterend! Totaal afgezonderd. Het weer was aardig, droog en wat bewolking op de eerste dag. We hebben toen ook een stukje gekayakd, of eigenlijk geprobeerd met een kayak de sandflies te ontwijken . Op de tweede dag regen. En dat was zelfs beter, want door de regen onstaan er aan alle kanten watervallen die van tientallen meters naar beneden komen kletteren. Echt een heel mysterieuze sfeer. We hebben het echt superleuk gehad, ondanks dat het een beetje een oude-lullen activiteit leek… Bovendien was het eten op de boot echt fabuleus goed en konden we maar niet stoppen met ons bord bijvullen van het enorme buffet en dessertbuffet!

Nadat we weer met beide benen op de grond stonden en terug waren in Manapouri zijn we vanuit daar verder afgedaald naar het zuiden richting Tuatapere. Nu zijn we in Riverton en hier hebben we Anke en Teun weer ontmoet, die langs dezelfde zuidkust de andere kant op aan het fietsen waren (met wind tegen). Morgen fietsen we door (hopelijk met wind mee) naar Invercargill.

[update] Inmiddels zitten we in Invercargill, volgens de LP de saaiste stad van Nieuw Zeeland, en dan moet je als stad echt je best doen! Morgen gaan we de Catlins in, heel mooie natuur, en een grote kans op dolfijnen en zeldzame pinguins slechts sporadisch onderbroken door een buitje. Als het goed is hebben we de hele weg wind mee! Momenteel is het hier zonnig, wat handig is, want het schijnt dat we dan vanavond een of andere komeet kunnen zien.