Dag 51: modder, hot springs en uitdroging
Na ons niet-whale-watch-avontuur in Kaikoura zijn we met de bus naar Hanmer Springs gegaan. Hanmer Springs is een dorpje dat bekend staat om zijn hot springs. We hebben daar twee nachten gekampeerd bij een backpackers, gerund door twee Nederlanders. De tweede dag dat we daar waren hebben we mountain bikes gehuurd en zijn we een rondje gaan mountain biken in het Hanmer Forest. De afgelopen paar dagen was het weer heel zonnig en zomers geweest, maar natuurlijk kon dat niet aanhouden en had het de nacht voor onze mountainbiketocht weer geregend. Gevolg: een vrij modderig parcours. Verder bleek dat we dan misschien geoefende wegfietsers zijn, maar dat we nog een beetje moeten oefenen met off road mountain biken. Soms leek het meer een wandeltocht… Nee, het was een succes, we hebben lekker geploeterd in de modder. En toen we de fietsen terugbrachten zagen we er bijna uit alsof we echt wat gedaan hadden. ’s Middags hebben we het rustiger aan gedaan en zijn we naar de hot pools gegaan. Een soort zwemparadijs met allerlei verschillende baden. Warm, koud, met mineralen, zonder mineralen. Lekker relaxen en opwarmen, goed voor de spiertjes!
Vanuit Hanmer hebben we gefietst naar Waikari. Daar was weer een speciale B&B voor fietsers; cyclists retreat. Dat soort initiatieven kunnen we alleen maar aanmoedigen natuurlijk! Dus dat was ons doel. De B&B werd gerund door Julia & Brian. Zelf ook twee ervaren (ex) tourfietsers. Het “pasopvoorfietsers” bord is overigens door Brian zelf aangepast door er met ducktape fietstassen, bidons en andere bagage op te plakken.
Erg vriendelijke mensen, die als doel hebben mensen eens een kijkje te laten nemen in een kiwi huis. Bij aankomst konden we zo aanschuiven bij de afternoon tea met fantastische zelfgebakken bananencake (fam de Haan: geen boter te zien!) en christmas cake! Vervolgens kregen we een tour over het erf. Ze hadden kippen, eenden, schapen en een stukje bos en een hele mooie tuin en een nog mooier uitzicht! Na de tour begon Jilles zich serieus beroerd te voelen (het was al niet zo best bij aankomst)en dat hield stand tot de volgende ochtend. Waarschijnlijk was het het gebrek aan water (het was erg heet onderweg) en het gebrek aan een goeie lunch. Toen we ’s avonds bij de familie (de kleinkinderen logeerden een aantal weken bij op opa en oma tijdens de schoolvakantie) mochten aanschuiven voor het avondeten, moest Jilles overslaan en is hij op bed gaan liggen, terwijl ik erg leuk heb zitten kletsen met Julia & Brian. En het eten was echt geweldig trouwens. Jilles heeft de hele avond nog op bed gelegen met bibbers en buikpijn en een beetje koorts. Julia & Brian waren erg bezorgd en wilden allerlei drankjes en eten voor Jilles maken om iets te kunnen doen, maar niks was uiteindelijk het beste dat ze hem konden geven.
De volgende dag ging het gelukkig al weer wat beter en hebben we wel met z’n allen ontbeten. Jilles voelde zich goed genoeg om door te fietsen en dat hebben we dus gedaan; naar Amberley. Vanuit daar hebben we uiteindelijk een bus genomen Christchurch in om het veel te drukke verkeer te mijden.
Nu zijn we in Christchurch. We blijven hier niet zo lang, aangezien we hier aan het einde van onze reis weer uitkomen en hiervandaan vliegen. We gaan hier morgen dus weer weg en laten ons dan afzetten op Mount Cook. Vanuit daar gaan we weer naar de oostkust fietsen. Het landschap rondom Mount Cook schijnt fantastisch te zijn! Daarover snel meer!